Van Ostadestraat 301, 1073TR301.
status: in onderzoek 15 juni 2016.

 
Links: Karren en bakfietsen te huur (boven op de zijgevel).
Rechts: Salon voor scheeren en ... (daaronder op de zijgevel, foto A.Gerretsen 2007)

 
De witte overschildering is gedeeltelijk al voorzichtig verwijderd en ....septisch. ..handeling zijn al zichtbaar.

In de Beeldbank van het Stadsarchief is nog geen foto aangetroffen van dit adres, de verhuurinrichting of de kapperszaak. Ook andere archiefbronnen zijn nog niet onderzocht.

Naar aanleiding van de uitvraag in juni 2016 door Stadsdeel-Zuid welke historische gevelreclame de buurtbewoners graag gerestaureerd zouden willen zien reageeerde Annie Gerretsen met dit fraaie exemplaar, hoewel ze mogelijk al in 2007 er een foto van maakte! De WHGA had deze zijgevel bij de inventarisaties van 2000-2001 kennelijk over het hoofd gezien, waarschijnlijk omdat het vlak deels wit overgeschilderd was door de toenmalige bewoners.

Toch was Annie niet de eerste: het bleek dat Peer van Swigchem haar voor was geweest. Hij fotografeerde omstreeks 2012 in de Pijp (hij werkte in de Badcuyp) heel veel architectonische details en geveltekens en publiceerde die met het correcte adres op het internet, maar meldde dit niet aan de WHGA !

Nu was het tijd voor nader onderzoek ter plaatse. Daarbij bleek het vlak uit twee delen te bestaan. Bij langdurig turen onder verschillende omstandigheden (regen, opdrogend) stelde de WHGA vast: het bovenvlak (Karren enz.) staat op een lichtgele ondergrond en wordt afgesloten met een horizontale lijn uitmondend in een pijl links, schuin naar beneden.

Het ondervlak is donkergeel en begint met een wijshandje, ook links schuin naar beneden. Het is duidelijk dat het ging om een Salon voor scheeren en ... (ofwel scheren, maar hier nog lekker archaÔsch met dubbel-ee) en wat daaronder stond was onbekend. Het reliŽf van de letters scheen door de witte verf heen. Er staat ...Haarsnijden wat een oude uitdrukking was voor haar knippen door de kapper.

Door de witte verf scheen het donkergele vlak tamelijk ver naar onder door te lopen, dus was de verwachting gerechtvaardigd dat er zich meer tekst onder de witte verf zou bevinden. Er was echter nauwelijks sprake van reliŽf onder de witte verf. Door deze voorzichtig verwijderen trof de WHGA aan: antiseptische behandeling. Dat was soms bittere noodzaak in de tijd dat de hoofdluis welig tierde in de dichtbevolkte armoede van de Pijp, en de hygiŽne lastig te handhaven was doordat de huizen nog geen douche hadden zoals tegenwoordig.

De WHGA concludeert dat we een pareltje aan onze ketting kunnen rijgen als we t.z.t. deze sterk vervaagde antieke reclames weer op kunnen frissen.

Home.